Er bestaan twee soorten mensen: mensen die licht reizen en mensen die voorbereid zijn op een onverwachte overnachting, lichte regenval, een lage bloedsuiker, spontane sportactiviteit, een paper cut en het einde der tijden.

Veel tassen zijn geen tas meer, maar een persoonlijk noodpakket met rits. Je begint de dag met goede bedoelingen en eindigt met drie lippenbalsems, twee bonnetjes van onbekende herkomst, een oplader zonder bijpassend apparaat, oude pepermunt, een losse haarclip en een pen die het alleen doet als je schuin schrijft met emotionele overtuiging.

Het gekke is: al die spullen zijn ooit met een reden meegenomen. Je dacht praktisch. Slim zelfs. Totdat je tas het gewicht kreeg van een kleine morele verantwoordelijkheid en je schouder langzaam begon te protesteren.

De oplossing is niet om ineens minimalist te worden en met één bankpas en een sleutel de wereld in te trekken alsof je in een Scandinavische reclame woont. De oplossing is een wekelijkse tasreset.

Vijf minuten. Meer niet. Alles eruit. Weg met oude bonnetjes, lege verpakkingen, kapotte elastiekjes, mysterieuze papiertjes en dat ene product waarvan je niet meer weet waarom het in je bezit is. Daarna alleen terug wat je echt gebruikt.

Wat meestal helpt, is werken met een mini-standaardset. Sleutels, telefoon, portemonnee, oplader, zakdoekjes, eventueel lippenbalsem, eventueel pijnstiller. De rest moet zichzelf bewijzen. Je tas is geen opvanghuis voor spullen met potentie.

Ook slim: maak onderscheid tussen “echt handig” en “misschien ooit nuttig in een zeer specifieke hypothetische situatie”. Die laatste categorie is verantwoordelijk voor minstens zestig procent van overbodige tasinhoud. Natuurlijk kán het zijn dat je ineens veiligheidsspelden, een notitieboek, zonnebrand en een reservekabel tegelijk nodig hebt. Maar de kans is ongeveer even groot als dat je spontaan een huttentocht start vanuit de supermarkt.

Een lichtere tas voelt trouwens niet alleen prettiger, maar maakt ook dat je sneller vindt wat je nodig hebt. Minder graaien, minder chaos, minder dat moment waarop je voor de kassa staat en ineens denkt dat je pinpas is verdwenen, terwijl hij gewoon verstopt zit onder een verfrommeld aankoopbewijs van februari.

Je hoeft dus niet minder voorbereid te zijn. Je hoeft alleen iets minder te doen alsof je onderweg elk moment hoofdrolspeler in een logistieke ramp kunt worden.